graphics Gianna Ruggiero, photo athena katsibardis des cannes

Πάνω στα υγρά τσαλακωμένα σεντόνια μαραίνονταν το γέλιο
των αγέννητων παιδιών…
και σμίγουν και χωρίζουν οι άνθρωποι
και δεν παίρνει τίποτα ο ένας απ’ τον άλλον.

Γιατί ο έρωτας είναι ο πιο δύσκολος δρόμος να γνωριστούν.

Γιατί οι άνθρωποι, σύντροφε, ζουν απο τη στιγμή
που βρίσκουν μια θέση
στη ζωή των άλλων.

Kαι τότε κατάλαβες γιατί οι απελπισμένοι
γίνονται οι πιό καλοί επαναστάτες.

Και μένουμε ανυπεράσπιστοι ξαφνικά, σαν ένα νικητή
μπροστά στο θάνατο
ή ένα νικημένον αντίκρυ στην αιωνιότητα…

Mεγάλες λέξεις δε λέγαν πια τίποτα και τις πετούσαν στους
οχετούς.

Α, εσύ δεν είδες ποτέ το ίδιο το χέρι σου να σε σημαδεύει αλύπητα
απ’ το βάθος των περασμένων.

…Θέ μου πόσο ήταν όμορφη
σαν ένα φωτισμένο δέντρο μια παλιά νύχτα των Xριστουγέννων…

Συχώρα με, αγάπη μου, που ζούσα πριν να σε γνωρίσω.

"Συμφωνία αρ.1" Τάσος Λειβαδίτης 

 

My Morning Jacket "Touch Me I'm Going To Scream, Part 2" 

Director: Mixtape Club

"το γέλιο, το τρομερό γέλιο του κόσμου -

τραγικότερο απ' όλα τα δάκρυα που έχουν ποτέ χυθεί..."

jean rhys "καλημέρα, μεσάνυχτα"

[ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΠΙΑ...]

Θέλω νὰ φύγω πιὰ ἀπὸ δῶ, θέλω νὰ φύγω πέρα,

σὲ κάποιο τόπο ἀγνώριστο καὶ νέο,

θέλω νὰ γίνω μία χρυσὴ σκόνη μὲς στὸν αἰθέρα,

ἁπλὸ στοιχεῖο, ἐλεύθερο, γενναῖο.

Σὰν ὄνειρο νὰ φαίνονται ἁπαλὸ καὶ νὰ μιλοῦνε

ἕως τὴν ψυχὴ τὰ πράγματα τοῦ κόσμου,

ὡραῖα νά ῾ναι τὰ πρόσωπα καὶ νὰ χαμογελοῦνε,

ὡραῖος ἀκόμη ὁ ἴδιος ὁ ἐαυτός μου.

Σκοτάδι τόσο ἐκεῖ μπορεῖ νὰ μὴν ὑπάρχει, θεέ μου,

στὴ νύχτα, στὴν ἀπόγνωση τῶν τόπων,

στὸ φοβερὸ στερέωμα, στὴν ὠρυγὴ τοῦ ἀνέμου,

στὰ βλέμματα, στὰ λόγια τῶν ἀνθρώπων.

Νὰ μὴν ὑπάρχει τίποτε, τίποτε πιά, μὰ λίγη

χαρὰ καὶ ἱκανοποίησις νὰ μένει,

κι ὅλοι νὰ λένε τάχα πὼς ἔχουν γιὰ πάντα φύγει,

ὅλοι πὼς εἶναι τάχα πεθαμένοι.

Κώστας Καρυωτάκης 

 

«Μια ώρα δεν είναι απλά μια ώρα, είναι ένα δοχείο γεμάτο με ευωδιές, 

ήχους, σχέδια και ατμόσφαιρες»